Verslag Ruwaard 7 - NLC'03 5

Dit bericht is geplaatst op: 29-09-2011

Hierbij het verslag van de hierboven vermelde wedstrijd.

Het standbeeld Willy

Willy heette hij. De rechtshalf van Ruwaard. Willy stond in de basis van de wedstrijd Ruwaard –NLC03 5 van afgelopen zondag. En dan zeg ik niets teveel. Want Willy stond op het veld en hij liep voor geen meter.  Echt niet. Hij bewoog niet naar de bal toe of van de man af. Nee, Willy stond waar hij stond. Autoritair en met gezag. Willy was niet zoals Koos van de linkshalfpositie. Nee Willy heette geen Koos. Willy was Willy. De rechtshalf van Ruwaard.  Zijn medespelers wisten er overigens van. Zijn bewegingsloosheid.
Hij was voor zijn leeftijd sterk gebouwd. Breed geschouderd en met een lengte van een-meter-acht-en-tachtig behoorlijk imponerend. Een man met aantrekkingskracht. Voor de bal welteverstaan. Willy had genoeg gelopen in zijn leven. Dat kon je zien. Zijn benen waren vrij gespierd, maar ze wilden niet meer. En het was goed zo. Willy was overal al geweest en had ook alles al een keer gezien. Van hoekvlag tot hoekvlag. Dat hoefde voor hem niet meer. Dus bleef hij, waar hij was. Op zijn post.

Af en toe kwam er een medespeler voorbij rennen, die hij dan vriendelijk begroette. Hey, Koos riep hij dan, veel succes. En dat meende hij dan oprecht. Het leek mij een goede man, die Willy.
Hij kreeg in deze wedstrijd weinig ballen.  Maar in de 65ste minuut van de wedstrijd gebeurde het dan toch. Willy werd aangespeeld door de plaatselijke rechtsback. Maar net te zacht. Met een enkele aanzet kon ik de bal onderscheppen en met de bal aan de voet richting doel gaan om vanaf de zestienmeterlijn de laatste man uit te kappen en vervolgens de bal met een puik stiftje over keeper te spelen, zodanig dat de bal heerlijk tegen het netje zwiepte.  Als ik omdraaide zag ik mijn medespelers op mij afkomen om mij vervolgens te omhelzen, als ware ik voor even de Verlosser van ons elftal. Maar ik deed het niet. Ik hield in. Ik gunde Willy de bal.
Hij nam hem aan, bleef secondenlang staan met de bal en met een ontroering passte hij daarna stevig een medespeler aan. Het was een glimp van de voetballer van weleer.

Er kwam geen kans uit, maar Willy was gelukkig. Het bleef 1-10.

Dit bericht is 156 keer bekeken.


Terug naar vorige pagina